پذیرفته شده برای ارائه شفاهی

کد مقاله : 1285-RIERCO

¹دانشگاه تربیت مدرس

²تربیت مدرس

امروزه در تلاش برای توسعه مواد لاستیکی سازگار با محیط‌زیست، استفاده از افزودنی‌های تجدیدپذیر و پایدار که بتوانند به بهبود خواص مکانیکی کمک کنند، بسیار مورد توجه قرار گرفته است. در این مطالعه، سلولز نانوکریستال‌ به‌عنوان پرکننده‌‌ثانویه به همراه سیلیکا اصلاح‌‌سطحی شده برای کاربرد رویه تایر سواری سبز به‌کار گرفته شده است. این انتخاب به دلیل ویژگی‌ها و عملکردهای منحصربه‌فرد سلولز نانو‌کریستال و همچنین کمک به زیست تخریب پذیری تایر است. برای دستیابی به عملکرد تقویت‌کنندگی مناسب سلولز نانوکریستال در لاستیک، پراکندگی بالا ضروری است. برای دستیابی به این مهم از مستربچ‌سازی با روش اختلاط مایع و ‌انعقاد لاتکس استایرن بوتادین امولسیونی استفاده شده است. این روش به دلیل آبدوستی سلولز نانوکریستال و پراکنش خوب آن در لاتکس استایرن بوتادین انتخاب شد.از جهت دیگر به دلیل سازگاری کم خواص سطحی سلولز قطبی و ماتریس لاستیکی غیر قطبی می توان با روش مستربچ‌سازی به دلیل قرار گرفتن ذرات سلولز نانوکریستال بر روی مایسل‌های لاتکس از بازگشت ذرات به هم و کلوخه شدن آنها جلوگیری کرد و همچنین به پراکنش بهتر ذرات در ماتریس لاستیکی(آمیزه اصلی رویه تایر) کمک کرد. استفاده از سلولز نانوکریستال به‌عنوان پرکننده ثانویه با درصدهای پایین باعث بهبود پراکنش پرکننده اصلی (سیلیکا) و بالا رفتن استحکام آمیزه در حدود 16 درصد ، مدول 19 درصد و کاهش سایش تا حدود 10 درصد شد.

پرکننده ثانویه؛ نانو الیاف؛ تایر سبز؛ سلولز نانوکریستال؛ اختلاط شیرآبه‌ای

مواد اولیه و آمیزه‌سازی