نقش مدلهای مرجع در بهینهسازی فرآیندهای سازمان: مطالعه موردی با استفاده از APQC و BPMN 2.0
کد مقاله : 1422-RIERCO
نویسندگان
یزدتایر
چکیده
در دنیای امروز، مدیریت فرآیندهای کسبوکار (BPM) به دلیل نقش کلیدی آن در افزایش بهرهوری سازمان، ارتقای رقابتپذیری و بهبود نگهداشت مشتریان، به یکی از موضوعات محوری در بهبود عملکرد سازمانها تبدیل شده است. پیادهسازی موفق BPM مستلزم بهرهگیری از مدلهای مرجع معتبر است تا سازمان بتواند فرآیندهای خود را بهصورت نظاممند شناسایی، ارزیابی و بهینهسازی کند. یکی از جامعترین این مدلها، مدل APQC است که ساختاری سلسلهمراتبی و استاندارد برای دستهبندی فرآیندهای سازمانی ارائه میدهد. از سوی دیگر، مدلسازی فرآیندها با استفاده از زبان استاندارد BPMN2.0 (Business Process Model and Notation) امکان ترسیم، تحلیل و اجرای مؤثر فرآیندها را در محیطهای سازمانی فراهم میسازد.
در این پژوهش، فرآیندهای سازمان مورد مطالعه با الگوبرداری از مدل APQC در پنج سطح دستهبندی شده و وضعیت فعلی آنها با استفاده از BPMN2.0 مدلسازی گردیده است. سپس با تحلیل نقاط قوت و ضعف، وضعیت مطلوب فرآیندها طراحی و ترسیم شده است. هدف اصلی این پژوهش، ارائه چارچوبی نظاممند برای مدلسازی و تحلیل فرآیند آموزش سازمانی با استفاده از مدل مرجع APQC و استاندارد 2.0 BPMN بهمنظور بهبود کارایی و اثربخشی فرآیندهای آموزشی است.
در این پژوهش، فرآیندهای سازمان مورد مطالعه با الگوبرداری از مدل APQC در پنج سطح دستهبندی شده و وضعیت فعلی آنها با استفاده از BPMN2.0 مدلسازی گردیده است. سپس با تحلیل نقاط قوت و ضعف، وضعیت مطلوب فرآیندها طراحی و ترسیم شده است. هدف اصلی این پژوهش، ارائه چارچوبی نظاممند برای مدلسازی و تحلیل فرآیند آموزش سازمانی با استفاده از مدل مرجع APQC و استاندارد 2.0 BPMN بهمنظور بهبود کارایی و اثربخشی فرآیندهای آموزشی است.
کلیدواژه ها
موضوعات
