اثر اندازه نانودوده بر مقاومت غلتشی آمیزهی رویه تایر
کد مقاله : 1471-RIERCO
نویسندگان
1دانشکده شیمی و مهندسی شیمی، دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته، کرمان، ایران
2دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته
3گروه قدرت و کنترل، دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر، دانشگاه تحصیلات تکمیلی فناوری پیشرفته، کرمان، ایران
چکیده
در این پژوهش، اثر اندازه نانوذرات پرکننده بر رفتار ریولوژیکی و مقاومت غلتشی نانوکامپوزیتهای لاستیکی مورد استفاده در تایرهای خودرو بررسی شد. برای این منظور، آمیزههایی شامل لاستیکهای استایرن–بوتادین محلولی (S-SBR) و بوتادین (BR) با سه نوع دوده به عنوان پرکنندهN234، N339 و N550 تهیه شدند که اختلاف آنها در اندازه ذره و سطح ویژه قابل توجه بود. نمونهها با دستگاههای بنبوری و دوغلتکه مخلوط و پس از پخت در دمای ۱۶۰ درجه سانتیگراد تحت آزمونهای ریومتری و مقاومت غلتشی قرار گرفتند. نتایج ریومتری نشان داد که با کاهش اندازه دوده، گرانروی و گشتاور پخت افزایش مییابد که ناشی از افزایش برهمکنش پرکننده-پلیمر و تشکیل شبکههای متراکمتر است. آزمون مقاومت غلتشی با دستگاه طراحیشده در این پژوهش نشان داد که با افزایش اندازه ذره دوده، زمان غلتش افزایش و انرژی اتلافی کاهش مییابد؛ بهعبارتی مقاومت غلتشی کاهش مییابد. بهترین عملکرد مربوط به نمونههای حاوی دوده درشتتر (N550) بود. در مجموع، نتایج نشان میدهد که انتخاب بهینه اندازه نانوذرات میتواند منجر به بهبود خواص دینامیکی و کاهش مقاومت غلتشی تایرهای نسل جدید شود.
کلیدواژه ها
موضوعات