کد مقاله : 1774-RIERCO

دانشکده مکانیک دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی

تایرهای بدون هوا به‌عنوان یکی از نوآوری‌های برجسته در صنایع حمل‌ونقل، خودروسازی، نظامی و فضایی، با حذف نیاز به فشار هوا، بسیاری از مشکلات تایرهای پنوماتیکی مانند پنچری، نشت هوا و هزینه‌های نگهداری را برطرف کرده‌اند. این مقاله مروری به بررسی تاریخچه توسعه این فناوری، مواد پیشرفته به‌کاررفته، هندسه ساختارهای تکرارشونده و تحلیل‌های مکانیکی مرتبط می‌پردازد. در این پژوهش، نقش مواد هایپرالاستیک، کامپوزیت‌های تقویت‌شده و آلیاژهای حافظه‌دار در بهبود عملکرد و دوام این تایرها تحلیل شده است. همچنین تأثیر هندسه‌های شبکه‌ای مانند ساختارهای لانه‌زنبوری و پره‌دار بر توزیع بار، جذب انرژی و رفتار دینامیکی بررسی گردیده است. نتایج مطالعات عددی و تجربی نشان می‌دهد که تایرهای بدون هوا با جذب انرژی تا حدود ۳۰ درصد، کاهش مقاومت غلتشی در حدود ۱۰ تا ۲۰ درصد و افزایش دوام در شرایط کاری مختلف، می‌توانند گامی مهم در جهت افزایش ایمنی و پایداری زیست‌محیطی باشند. با این حال، چالش‌هایی مانند لرزش در سرعت‌های بالا، مدیریت حرارت و هزینه تولید انبوه، نیازمند تحقیقات بیشتر و بهینه‌سازی طراحی هستند.

تایرهای بدون هوا؛ جذب انرژی؛ ساختارهای تکرارشونده؛ هایپر الاستیک؛ چاپ سه‌بعدی

فناوری‌های تولید